Jakiś czas temu zupnie przypadkiem trafiłam na stronę sklepu Bookiet. Kiedyś już trafiłam na świece inspirowaną jedną z moich ulubionych książek, Mistrzem i Małgorzatą, ale nie mogłam jej znaleźć. I gdy trafiłam na obiekt dzisiejszej recenzji, straciło to znaczenie. Z etykiety patrzył bowiem mnie piękny kot, a z obiecywanych nut wyłaniało się wyobrażenie o naprawdę pięknej kompozycji. Już wyobrażałam sobie ten mistyczny klimat, przepleciony lekkim, infernalnym szaleństwem, nieodzownie związanym z powieścią Bułhakowa. Czy świeca ta, otrzymana jako wspaniały prezent od producenta Bookiet, miała zabrać mnie w wyobraźni na bal do Wolanda i jego świty?
Bookiet Czarna Magia to sojowa świeca o zapachu hebanu, róży, tymianku, kadzidła i goździków, w słoju 210g/250ml.
Arcydzieło literatury zaklęte w zapachu! Odkryj świecę inspirowaną wspaniałym „Mistrzem i Małgorzatą” autorstwa Michaiła Bułhakowa.
Przyjmij zaproszenie na wyjątkowy seans... Seans Czarnej Magii - mrocznej, uwodzicielskiej i tajemniczej! Niech otuli Cię mroczny zapach hebanu i kadzidła, niech uwiedzie słodki aromat róży. Niech zapach goździków ociepli kompozycję, a tymianek połączy ją niczym niezbędny dodatek w czarach.
Recenzja
Po odkręceniu świecy rozszedł się nieoczywisty, lekko dymno-kadzidlany wątek, postawiony obok zawilgoconych róż ściętych i stojących w wazonie w kwiaciarni, w której jest dość ciemno i panuje chłód. Wilgotne, zawilgocone kwiaty mieszały się z dogasającymi, goryczkowatymi świecami i odrobinką ostrych przypraw - goździków? - oraz przypraw... wytrawniejszych, ziołowych, np. rozmarynu czy tymianku. W oddali doszukała się jeszcze suchego, niezbyt aromatycznego drewna.
Po zapaleniu świecy pierwsze rozeszło się ciepło, kojarzące się ze zniczami i zdradzające lekko korzenne zacięcie. Niejednoznaczne przyprawy zaczęły zaraz łagodnieć i zniknęły prawie zupełnie, a ich miejsce zajęły róże. Trochę podwiędłe? A mimo to nadal słodko pachnące. Jawiły się jako zawilgocone, jakby z... wazonu na cmentarzu, wśród aromatu dogasających zniczy? Ciepło zmieniło się w lekką pikanterię goździków: i kwiatów, i przypraw, raz po raz przemknęło mi coś wytrawniejszego... Tymianek? W tym czasie róże i goździki nakręcały się nawzajem, zmieniając scenerię z zastawionych kwiatami i zniczami nagrobków na ciemną kwiaciarnię, w której zostały jakieś kwiatowe resztki. Tam też zawitało trochę drewna i motyw kadzidła, luźno nawiązujący do kościoła z drewnianymi meblami. Acz kadzidło długo się nie utrzymało i wycofało się za znicze. A i te na końcu jakoś tak... słabły i wraz z kwiatami coraz drobniejszymi, coraz słabszymi zanikały.
Sucha świeca pachniała średnio mocno. Gdy ją zapaliłam, moc zapachu trochę mnie rozczarowała, bo łagodnie pobrzmiewała. Po długim paleniu nadal była po prostu delikatnie wyczuwalna.
Z potencjałem, ale ta delikatność sprawiła, że trudno porządnie zachwycić się nutami. Lepiej wypadłyby jako uderzająca, dosadna siekiera. Podobały mi się wilgotne, więdnące kwiaty, trochę charakterniejszych przypraw, drewna i palone znicze. Nie wiadomo, czy to jakiś opuszczony cmentarz, czy rzadko odwiedzana kwiaciarnia, ale taki tajemniczy, niejasny klimat na plus... tylko wolałabym, by był odważniejszy.
Skojarzyła mi się trochę ze słabszą, a zarazem bardziej przyprawioną (goździkami i tymiankiem) świeca Colonial Candle Grave Dust.
7/10


















